AYRILIĞIN NEFESİ

Bu eser, Mesnevî’nin ilk çağrısını hatırlatır: Neyin kamışlıktan koparıldığı günden beri anlattığı hasret hikâyesi. Merkezde yükselen ney, yalnızca bir enstrüman değil; özünden ayrılmış ruhun sesidir. İçinden geçen her nefes, kaynağına dönme arzusunu dile getirir.

Arka plandaki yazılar, söze dökülmüş hikmetin izleridir. Okunan kadar okunamayan da anlam taşır; çünkü bazı hakikatler kelimelerle değil, hissedişle anlaşılır. Aşağıda yükselen çizgiler, insanın dünyadaki kalabalığını, karmaşasını ve iç gürültüsünü simgeler. Ney ise tüm bu seslerin ortasında tek bir çağrı gibi dimdik durur.

Beyaz ton saflığı ve arınmayı, altın detaylar ise ilahî bilgeliği temsil eder. Bağlanmış ip, insanın görünmez bağlarını; hem dünyaya tutunuşunu hem de hakikate olan gizli bağını anlatır.

Bu eser, insanın dışarıda ne kadar güçlü görünürse görünsün, içinde daima ait olduğu yere dönmek isteyen sessiz bir öz taşıdığını söyler. Çünkü bazı sesler kulakla değil, kalple duyulur.

Teknik: Karışık Teknik, Ahşap Panel Üzerine, Geri Dönüşüm Malzeme
Ölçü: 70 * 100 cm
Yıl: 2026